معرفی قرص های خواب آور

آیا بی خوابی درمان دارد؟

اگر شما شب ها به سختی به خواب می روید و نمی دانید چگونه می توانید خواب راحتی داشته باشید، این مقاله بسیار به شما کمک می کند. برای درمان بی خوابی، باید ابتدا رفتارهایی که باعث بی خوابی می شوند را اصلاح کنید. ورزش کردن مداوم، داشتن برنامهٔ خواب مشخص، استراحت نیم‌روزی (چُرت زدن کوتاه‌مدت) و پرهیز از مصرف کافئین می‌تواند به درمان بی‌خوابی کمک شایانی بکند. البته گاهی هم افراد برای درمان، باید  قرص خواب مصرف کنند. البته قرص های خواب، دارای  عوارض جانبی نیز هستند که این خطرات برای اشخاصی که مشکلات کلیوی و کبدی دارند، بیشتر است. حتما قبل از مصرف قرص خواب با پزشک مشورت کنید.

اطلاعات موردنیاز برای مصرف انواع قرص خواب آور

مصرف انواع قرص خواب باعث راحت‌تر خوابیدن یا افزایش مدت خواب می‌شود. مزایا و مضرات مصرف انواع قرص‌های خواب با یکدیگر متفاوت است. پزشک برای تجویز قرص خواب باید:

•    ابتدا از بیمار پرسش هایی در مورد الگوی خواب او می پرسد.
•    آزمایش‌هایی برای اطمینان از وجود یا عدم وجود سایر مشکلات پزشکی انجام می دهد.
•    سپس پزشک دربارهٔ مدت، شیوهٔ مصرف، و انواع داروی خواب با بیمار صحبت می کند.
•    بعد از آگاه سازی بیمار به فواید و عوارض جانبی قرص خواب، آن را به‌صورت موقتی برای بیمار تجویز کند.
•    در صورت اثرگذار نبودن قرص قبلی، بعد از پایان دورهٔ مصرف دربارهٔ سوابق تغییر قرص خواب از بیمار سؤال می کند.
•     در آخر قرص‌های ژنریکی را که نسبت به برندهای معروف کم‌هزینه‌تر هستند را بررسی کرده و به بیمار معرفی می کند.

آشنایی با انواع قرص خواب آور

بنزودیازپین

این دسته از قرص‌های خواب‌آور شامل امازپام، تریازولام و… می باشند و به رفع اختلالات خواب مانند راه رفتن در خواب یا کابوس‌ دیدن کمک می‌کنند. از عوارض آنها می توان به خواب‌آلودگی در طول روز و اعتیاد آوری اشاره کرد.

دوکسپین (سیلنور)

این قرص هم با مسدود کردن گیرنده‌های هیستامین به خواب بهتر کمک می‌کنند. پیشنهاد می کنیم در صورتی از این قرص استفاده کنید که فرصت ۷ تا ۸ ساعت خوابیدن را داشته باشید.

 اسزوپیکلون (لونستا)

این قرص باعث می‌شود که زود به خواب بروید. طبق تحقیقات انجام شده، افراد با مصرف این قرص، حدود ۷ تا ۸ ساعت به خواب می‌روند. زمانی از این قرص استفاده کنید که بتوانید به مقدار 7 تا 8 ساعت بخوابید؛ زیرا در غیر این صورت، گیجی و خواب آلودگی در روز بعد به سراغ‌تان خواهد آمد. به‌ دلیل  عوارض جانبی که دارد، سازمان غذا و دارو، شروع مصرف را از ۱ میلی‌گرم بیشتر پیشنهاد نمی‌کند.

 راملتئون (روزرم)

عملکرد این قرص خواب  کمی متفاوت می باشد. راملتئون به‌جای تأثیر روی اعصاب مرکزی، روی چرخهٔ بیداری اثر می‌گذارد. این قرص برای افرادی که برای به خواب رفتن دچار مشکل می‌شوند، بسیار مناسب است. راملتئون را می توانید در مدت طولانی مصرف کنید و وابستگی و اعتیاد هم به‌ همراه ندارد.

 سوورکسانت (بلسومرا)

این قرص باعث انسداد عملکرد هورمونی می‌شود. فراموش نکنید که مصرف سوورکسانت در روز، کمی خواب‌آلودگی ایجاد می‌کند، اما برای به خواب رفتن و بیدار نشدن در حین خواب مؤثر است.

 زالپلون (سوناتا)

مدت ماندگاری زالپلون در بدن از بقیه قرص ها کمتر است. این قرص به خواب رفتن شما کمک می کند. اگر مدتی است که در تخت هستید و خوابتان نمی برد، بهتر است از این قرص استفاده کنید. اما اگر به دلیل شغل تان مجبور هستید که شب را بیدار بمونید، اصلا از این قرص استفاده نکنید.

زولپیدم (آمبین، ادلوآر، اینترمزو، زولپیمیست)

این قرص‌ها هم خواب‌ آورند. یکی از انواع رایج این قرص در بازار، آمبین سی‌.آر است که به شما کمک می‌کند، مدت طولانی‌تری در خواب باشید. تأثیر این نوع از قرص های خواب، مدتی طولانی در بدن باقی می‌مانند.  بعد از مصرف این قرص، به هیچ وجه رانندگی نکنید. فقط زمانی زولپیدم را مصرف کنید که مطمئن هستید امکان خوابیدن به‌ مدت ۷ تا ۸ ساعت برایتان وجود دارد. این قرص به صورت اسپری و با نام زولپیمیست به بازار عرضه شده است.

 داروهای کمکی بدون نسخه برای خواب

اکثر قرص‌های خواب حاوی آنتی‌هیستامین هستند. معمولا روز بعد از مصرف، خواب‌آلودگی به‌همراه می‌‌آورند. اگر داروهای دیگری مثل داروی سرماخوردگی یا حساسیت مصرف می‌کنید، ممکن است بعد از خوردن قرص های خواب آور، مقدار آنتی هیستامین در بدن‌ تان بیش تر از حد لازم شود.