معرفی منابع طبیعی بندرعباس

معرفی منابع طبیعی بندرعباس

آب و هوای استان هوای هرمزگان در مناطق شمالی و شمال شرقی گرم و خشک و در نواحی جنوبی گرم و مرطوب است. معدل گرمای روزانه در مردادماه برابر 5 / 36 و در بهمن ماه به هفده درجه سانتی گراد می رسد. میزان بارندگی سالانه در مجموع بسیار ناچیز و در مرکز استان (بندرعباس) حدود ۳۰۰ میلی متر است. از میان شهرهای تابع استان، شهرستان میناب از بیش ترین و شهرستان بندرلنگه از کم ترین میزان بارندگی برخوردار است.

بزرگ ترین رودخانه آب شیرین استان در میناب جاری است و بخش وسیعی از کشت زارها و باغ ها و نخلستان ها را مشروب می سازد. از سال ۱۳۶۴ خورشیدی بخش عظیمی از آب مشروب بندرعباس نیز از سد میناب تأمین می گردد.

مهم ترین ارتفاعات استان عبارت اند از: کوه کشکو به ارتفاع ۳۲۷۵ متر در شمال شرق بندرعباس کوه فارغان در حوزه شهرستان حاج آباد به ارتفاع ۳۲۶۷ متر کوه گنو در شمال بندرعباس به ارتفاع ۲۳۹۹ متر کوه مهر در شرق استان به ارتفاع ۲۰۴۶ متر کوه آهنگ در شمال شرقی استان به ارتفاع ۱۴۸۳ متر پشت کوه در شمال شرقی استان به ارتفاع ۲۶۴۵ متر کوه گیشو در شمال غربی استان به ارتفاع ۱۶۸۷ متر کوه شب در غرب استان به ارتفاع ۲۶۸۱ متر کوه بادینی در غرب استان به ارتفاع ۲۲۲۵ متر کوه سیاه در غرب استان به ارتفاع ۲۲۱۶ متر کوه بندر در شمال شرقی استان به ارتفاع ۱۰۸۷ متر کوه زندان در شمال شرقی استان به ارتفاع ۹۹۳ متر کوه کوگ در شمال شرقی استان به ارتفاع ۱۳۹۵ متر کوه باز در شمال فين و بندرعباس به ارتفاع ۲۵۰۰ متر.

رودخانه ها

از رودخانه میناب که بگذریم سایر رودخانه های استان یا کم آب و یا دارای آب شور هستند. مهمترین این رودخانه ها عبارت اند از:

رودخانه «کل» در مسیر راه بندرعباس به بندرلنگه و لارستان

رودخانه «ماشاری» در منطقه سیاهو

رودخانه شميل با آب شیرین که از کوه های تنگ زندان سرچشمه می گیرد

رودخانه جگین در منطقه جاسک با آب شیرین

رودخانه گابریک و بهمدی در منطقه جاسک با آب شیرین

رودخانه جاماش در بخش مرکزی بندرعباس

رودخانه شور در بخش مرکزی بندرعباس

رودخانه جلابی در بخش مرکزی بندرعباس

رودخانه گنج در حوزه شهرستان حاجی آباد

آبگرم ها

آبگرم های مهم استان عبارتند از:

آبگرم گنو در فاصله ۲۶ کیلومتری راه بندرعباس – تهران

آبگرم خورگو در فاصله ۴۰ کیلومتری بندرعباس

آبگرم خمیر در غرب بندرعباس، در بخش خمیر

آبگرم بستانه در بندر لنگه

آبگرم نیان در بخش مرکزی بندرعباس

آبگرم تربویه در بخش فین بندرعباس

آبگرم بزرگ (بی بی) در بخش فین، روستای پشت تنگ

آبگرم لای بیشه

آبگرم آب کهور

آبگرم تنخواه در کوه تنخواه در غرب بندرعباس، حوزه کشار

جرون

بندر جرون دارالتجاره معتبر لارستان در کنار تنگه هرمز بوده و بازرگانان در آن جا به داد و ستد می پرداختند. در دوران صفویه، امام قلیخان فرمانروای فارس، بر جرون نیز فرمانروایی داشته است.»

سال بنای بندرعباس

شاه عباس که از سال ۱۰۱۰ ه ق برابر با ۹۶۰ خورشیدی همواره به فکر بیرون کردن پرتغالی ها از خلیج فارس بود، سرانجام تصمیم نهایی را گرفت و ابتدا جزایر بحرین و سپس سواحل خلیج فارس و نهایتا در ۱۴ ربیع الثانی سال ۱۰۲۲ ه ق برابر با ۹۹۴ خورشیدی بندر گامبرون (بندرعباس کنونی) را از تصرف آنان خارج ساخت.

برج اول در ضلع جنوبی بولوار کنونی صیادان

برج دوم با فاصله تقریبی ۲۰۰ متر از برج اول در ساحل دریا به طرف غرب (ابتدای محله پشت شهر)

برج سوم با فاصله تقریبی ۲۲۰ متر از برج دوم در ساحل دریا به سوی غرب ( میانه محله پشت شهر)

علاوه بر قلعه ای که امامقلی خان بنا کرد، گرمابه معرف به «حمام شاه عباس» نیز در همین محدوده قرار داشت که آثار همه آن ها تا چند دهه پیش نمایان بود.

آب و هوا

آب و هوای بندرعباس از روزگاران قدیم، همیشه از مسائل مهم و بحث انگیز بوده است. تقریبا هشت ماه از سال، هوای این شهر گرم و مرطوب و تنها چهار ماه آذر، دی، بهمن و اسفند ملایم و مطبوع است. در گذشته گرمای هوا و فقدان آب سالم و امکانات رفاهی، از عوامل بازدارنده رشد و توسعه و عمران شهر بوده است.

مأموران دولت که از نقاط دیگر ایران برای خدمت به این شهر اعزام می شدند، غالبا از حضور در بندرعباس واهمه داشتند و به عناوین مختلف از زندگی در آن، سرباز می زدند. مردم بومی نیز با شروع گرما، به شهرها و روستاهای خوش آب و هوا پناه می بردند. مردانی که به سبب شغل و کسب و کار خود ناگزیر از اقامت در شهر بودند. با شروع گرما، زن و فرزندان خود را به جاهای دیگر می فرستادند و خود، دور از اهل و عیال، به سر می بردند.

همین امر باعث شده بود تا به شوخی گفته شود که: بندرعباس، در تابستان زن ندارد.

جهانگردان داخلی و خارجی درباره آب و هوای بندرعباس قدیم، داستان های کوتاه و بلند ساخته و پرداخته اند که اشاره به چند مورد از آن ها خالی از لطف نیست.

تاورنیه، جهانگرد و بازرگان معروف فرانسوی که در سفر دور و دراز خود گذارش به بندرعباس هم افتاده در باب آب و هوای بندرعباس گفته است:

واقعا هوای بندرعباس، به قدری ناسالم و گرم است که برای غربا و اجانب، بیش از چهار ماه دسامبر، ژانویه، فوریه و مارس در سال اقامت در آنجا غیر ممکن است.

اهالی بومی آن جا هم فقط تا ماه آوریل، آن جا توقف می کنند و بعد می روند در دو سه منزلی میان کوهستان ها برای استنشاق هوای خنک، منزل می نمایند و از آن چه در آن ۵۶ ماه کسب و تجارت کرده اند، ۶-۵ ماه دیگر را معاش و زندگی می کنند و اشخاصی که بخواهند خود را به خطر انداخته در فصل گرما در بندر بمانند مبتلا به یک تب خطرناکی می شوند که اگر هم نمیرند، ضعف و زردرنگی آن ، مادام العمر ایشان را ترک نمی کند.

اشاره تاورنیه به تب خطرناک، تب مالاریاست که از قدیم الایام وجود داشته و هنوز هم با وجود کوشش های بسیار که در ریشه کن کردن آن شده، کم و بیش دیده می شود.