علل آلرژی پنی سیلین

آلرژی به داروی پنی سیلین زمانی اتفاق می افتد که سیستم ایمنی بدن شما حساس به این دارو حساس بوده باشد و به اشتباه این دارو رابه عنوان یک ماده مضر مثلا عفونت های ویروسی یا باکتریایی به اشتباه گرفته و علیه آن واکنش ایجاد نماید. قبل از اینکه سیستم ایمنی بدن شما بتواند به پنی سیلین حساس شود، شما بایستی قبلا حداقل یک بار در معرض این دارو قرار گرفته باشید.

اگر سیستم ایمنی بدن شما پنی سیلین را به عنوان یک ماده مضر به اشتباه شناسایی کند،یک آنتی بادی را علیه این دارو در بدن تولید می کند.دفعه بعد که شما این دارو را مصرف می کنید، آنتی بادی های اختصاصی مذکور، آن را شناسایی کرده و سیستم ایمنی بدن بطور مستقیم به این ماده حمله ور می شوند.. مواد شیمیایی آزاد شده در اثر این فعل و انفعالات باعث ایجاد علائم و نشانه های مرتبط با یک واکنش آلرژیک می شوند.

لازم است بدانید تماس قبلی با پنی سیلین ممکن است که به صورت خیلی مشخص و واضحی انجام نگرفته باشد. بعضی از شواهد و مطالعات نشان می دهند که مقدار بسیارکمی از پنی سیلین در فرایند تهیه مواد غذایی، ممکن است برای سیستم ایمنی بدن برای ایجاد آنتی بادی علیه آن کافی باشد.

 

علل آلرژی پنی سیلین

عوامل خطر

در حالی که هر کسی می تواند بطور بالقوه دارای واکنش های آلرژیک نسبت به پنی سیلین باشد، اما چند عامل می تواند احتمال و خطر بروز این واکنش ها در شما را افزایش دهند. این عوامل عبارتند از:

• سابقه آلرژی های دیگر، مانند آلرژی غذایی یا تب یونجه

• واکنش آلرژیک به داروهای دیگر

•سابقه خانوادگی آلرژی دارویی

• افزایش قرار گرفتن در معرض پنی سیلین، به علت دوزهای بالا، مصرف تکراری یا استفاده طولانی مدت از این دارو

• بیماری های خاصی که معمولا با واکنشهای آلرژیک در ارتباط هستند، مانند عفونت با ویروس HIV(ایدز) یا ویروس Epstein-Barr(اپشتان بار)

سایر عوارض دارویی که واکنش های آلرژیک محسوب نمی شوند

ممکن است که شما عوارض جانبی داروی پنی سیلین را تجربه کنید - همانطوری که با سایر داروها نیز این اتفاق پیش می آید - که البته این عوارض واکنش آلرژیک به دارو نیستند. بسته به نوع پنی سیلین، عوارض جانبی رایج ممکن است تهوع خفیف یا اسهال، سردرد یا خارش واژن باشد. 

 

علل آلرژی پنی سیلین

پیشگیری

اگرشما آلرژی پنی سیلین دارید، بهترین پیشگیری این است که از این دارو اجتناب کنید. مراحلی که شما می توانید برای محافظت از خودتان انجام دهید عبارتند از:

• اطلاع دادن به کارکنان مراکز درمانی و بهداشتی. اطمینان حاصل کنید که آلرژی پنی سیلین یا سایر حساسیت های آنتی بیوتیکی در پرونده های پزشکی شما به وضوح درج و مشخص شده است. به سایر ارائه دهندگان خدمات بهداشتی مانند دندانپزشک یا هر متخصص پزشکی دیگر نیز این موضوع را اطلاع دهید.

• از دستبند های هشدار حساسیت استفاده کنید. از دستبند هشدار پزشکی که نوع حساسیت شما را مشخص و اعلام می نماید، استفاده کنید. این اطلاعات می تواند انجام اقدامات درمانی مناسب در شرایط اضطراری را فراهم سازد.

• سرنگ تزریق اتوماتیک اپی نفرین اورژانسی همراه خودتان داشته باشید. اگر آلرژی شما موجب آنافیلاکسی یا سایر واکنشهای شدید شود، پزشک شما احتمالا یک سرنگ تزریقی اتوماتیک از این دارو را برای شما تجویز می کند. از پزشک یا سایر کارکنان پزشکی ذیربط بخواهید که نحوه استفاده از این نوع سرنگ ها را به شما آموزش بدهند.

 

علل آلرژی پنی سیلین

علائم آلرژی پنی سیلین

آلرژی پنی سیلین یک واکنش غیر طبیعی سیستم ایمنی بدن شما نسبت به داروی آنتی بیوتیکی پنی سیلین است. داروی پنی سیلین برای درمان عفونت های باکتریایی مختلف تجویز می شود.

علائم و نشانه های رایج آلرژی پنی سیلین شامل کهیر، بثورات و خارش در پوست است. واکنش های شدید شامل آنافیلاکسی، یک واکنش تهدید کننده حیات است که بر سیستم های مختلف بدن تأثیر می گذارد.

بررسی ها نشان داده اند که وقوع آلرژی های پنی سیلین بیش از حد گزارش شده ، و این مشکلی است که می تواند منجر به استفاده از درمان هایی با تاثیر کمتر و با آنتی بیوتیک های بسیار گران تر شود. بنابراین، زمان هایی که واکنش های مشکوک به آلرژی پنی سیلین رخ می دهد، تشخیص دقیق آن، برای کسب اطمینان از انتخاب بهترین گزینه های درمانی در آینده ، لازم به نظر می رسد.دیگر آنتی بیوتیک های دیگر ، به ویژه آنهایی که خواص شیمیایی شبیه به پنی سیلین دارند، نیز می توانند واکنش های آلرژیک را ایجاد کنند.

 

علائم آلرژی پنی سیلین

علائم

بثورات دارویی

نشانه ها و علائم آلرژی پنی سیلین اغلب در عرض یک ساعت پس از مصرف دارو رخ می دهد. موارد کمتری از این نوع واکنش ها ممکن است که ساعتها، روزها و یا حتی چندین هفته بعد نیز رخ دهند. نشانه ها و علائم آلرژی پنیسیلین عبارتند از:

• بثورات پوستی

•کهیر

• خارش

•تب

•تورم

•تنگی نفس

• خستگی

•آبریزش بینی

•چشم های خارش دار و آبدار

•آنافیلاکسی 

 

علائم آلرژی پنی سیلین

آنافیلاکسی

آنافیلاکسی یک واکنش آلرژیک نادر و تهدید کننده حیات است که باعث اختلال در عملکرد سیستم های مختلف بدن می شود. علائم و نشانه های آنافیلاکسی عبارتند از:

• احتقان مجاری هوایی و گلو،که باعث ایجاد مشکلات تنفسی می شود.

• تهوع یا گرفتگی شکمی

• استفراغ یا اسهال

• عدم تعادل یا سرگیجه

• نبض ضعیف و سریع

• افت فشار خون

• تشنج

• از دست دادن هوشیاری

سایر وضعیت های ناشی از آلرژی پنی سیلین

واکنش های آلرژیک نسبت به پنی سیلین که کمتر رایج هستند، چند روز یا چند هفته پس از قرار گرفتن در معرض این دارو رخ می دهند و حتی امکان دارد که پس از قطع مصرف آن، مدتی پایدار باقی بمانند. این وضعیت ها عبارتند از: 

 

علائم آلرژی پنی سیلین

• بیماری های سرمی ، که ممکن است باعث تب، درد مفاصل، بثورات، تورم و تهوع شوند.

• کم خونی ناشی از دارو ، کاهش گلبول های قرمز خون، که می تواند باعث خستگی، ضربان نامنظم قلب، تنگی نفس و برخی علائم و نشانه های دیگر

واکنش داروئی با ائوزینوفیلیا و علائم سیستمیک (DRESS) ، که باعث بروز بثورات، افزایش تعداد گلبولهای سفید خون ، تورم عمومی بدن، تورم غدد لنفاوی و عود مجدد عفونت های کبدی

• التهاب در کلیه ها (نفریت) ، که می تواند باعث ایجاد تب، وجود خون در ادرار، تورم عمومی بدن ، گیجی و علائم و نشانه های دیگر شود.

چه مواقعی بایستی به پزشک مراجعه کنید؟

اگر علائم و نشانه های آلرژی پنی سیلین در شما ایجاد شد، در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید.مساله مهم این است که شما موضوعاتی از قبیل اینکه یک واکنش آلرژیک چیست،عوارض جانبی معمول دارویی چیستند و شما چه کارهایی را در قبال تحمل دارویی می توانید انجام دهید را بخوبی درک کرده و در مورد آن بحث کنید. در صورت داشتن نشانه های واکنش شدید یا مشکوک به آنافیلاکسی پس از مصرف پنی سیلین، با مرکز اورژانس تماس بگیرید. 

 

روش های پیشگیری از مسمومیت های غذایی

برای پیشگیری از مسمومیت غذایی در خانه نکات ذیل را رعایت نمایید: دست ها، ظروف و سطوح مواد غذایی را بشویید. قبل و بعد از دست زدن یا تهیه غذا، دست های خود را با آب گرم و صابون بشویید. استفاده از آب داغ و صابون برای شستن ظروف، تخته برش و دیگر سطوح که استفاده می کنید بسیار مفید و کاربردی میباشد. غذاهای خام را جدا از غذاهای آماده طبخ نگهداری نمایید. هنگام خرید، تهیه غذا یا ذخیره مواد غذایی، گوشت خام، مرغ، ماهی و صدف را از مواد غذایی دیگر بطور جداگانه نگه دارید. این مساله از آلودگی متقاطع جلوگیری می کند.

 

روش های پیشگیری از مسمومیت های غذایی

غذاهای پخته شده را در دمای مطمئن طبخ نمایید. اطمینان حاصل کنید که ماهی و صدفها به طور کامل پخته شده اند. مواد غذایی یخچالی را به سرعت و در عرض دو ساعت از خرید و یا آماده سازی آن ها طبخ نمایید. اگر دمای اتاق بالاتر از ۹۰ درجه فارنهایت (۳۲.۲ درجه سانتیگراد) باشد، حداکثرظرف یک ساعت غذاهای یخچالی را در داخل یخچال بگذارید. مواد غذایی یخ زده سالم محسوب میگردند و توصیه اکید بر آنست که این نوع مواد یخ زده نه در محیط خانه و بلکه در داخل یخچال دیفراست شوند.

اگر غذای یخ زده را با مایکروویو و با استفاده از تنظیمات "یخ زدایی" یا "50 درصد قدرت" دیفراست میکنید، مطمئن شوید که آن ماده غذایی قرار است بلافاصله طبخ گردد و اگر به این موضوع شک دارید،آن را از دستگاه خارج سازید. اگر مطمئن نیستید که ماده غذایی تهیه یا نگهداری شده سالم نیست ، آن را دور بندازید. مواد غذایی که در دمای اتاق بیش از حد زمان ممکن نگهداری شده اند، امکان دارد حاوی باکتری ها یا سمومی باشند که با پخت و پز از بین نروند. غذاهای خوشمزه ای را که در مورد آن مطمئن نیستید را به هیچ وجه نچشید و بلکه صرفا آن را دور بندازید.این غذاها شاید ظاهر و بوی خوبی داشته باشند ولی ممکن است که برای تناول مناسب نباشند.

مسمومیت غذایی بخصوص برای نوزادان، زنان باردار و جنین، افراد مسن و افراد مبتلا به ضعف سیستم ایمنی به طور جدی و بالقوه خطرناک بوده و لذا این افراد بایستی اقدامات احتیاطی بیشتری را انجام دهند.

 

روش های پیشگیری از مسمومیت های غذایی

روش های پیشگیری از مسمومیت های غذایی

علایم و علل مسمومیت های غذایی

مسمومیت غذایی، که به آن بیماری ناشی از غذا نیز گفته می شود، بیماری است که به دلیل خوردن غذای آلوده ایجاد می شود. میکروارگانیسم های عفونی - از جمله باکتری ها، ویروس ها و انگل ها - یا سموم آنها شایع ترین علت مسمومیت غذایی هستند. عوامل عفونی و یا سموم حاصل از آنها، می توانند مواد غذایی را در هر مرحله از پروسس و یا تولید آنها آلوده نمایند.

همچنین در محیط خانه نیز ،اگر شیوه حمل و پخت غذا نادرست باشد، امکان دارد که آلودگی مواد غذایی رخ دهد. علائم مسمومیت غذایی، که می تواند در عرض چند ساعت پس از خوردن غذا آلوده شروع شود، اغلب تهوع، استفراغ یا اسهال است. در اکثر موارد، مسمومیت غذایی خفیف بوده و بدون اقدامات خاص درمانی برطرف می شود. اما در عین حال برخی افراد نیازمند مراجعه به بیمارستان هستند.

 

علایم  و علل مسمومیت های غذایی

علائم

علائم مسمومیت غذایی بسته به منبع آلودگی متفاوت است. اکثر انواع مسمومیت غذایی باعث ایجاد یک یا چند نشانه زیر می شوند:

• حالت تهوع

• استفراغ

• اسهال آبکی یا خونی

• درد شکم و گرفتگی

• تب

علائم و نشانه ها ممکن است در عرض چند ساعت پس از خوردن غذا آلوده شروع شوند و یا ممکن است روزها و یا حتی چند هفته بعد شروع شوند.

چه مواقعی بایستی به پزشک مراجعه کرد:

فرد مسموم اگر علائم یا نشانه های زیر را داشت، نیازمند مراقبت های پزشکی است :

• استفراغ های مکرر و متوالی و ناتوانی در حفظ مایعات وارد شده به بدن

• استفراغ یا مدفوع خونی

اسهال بیش از سه روز

• درد یا گرفتگی شکمی شدید

• دمای داخل دهانی بیش از ۱۰۰.۴ درجه فارنهایت (۳۸ درجه سانتی گراد)

• علائم یا نشانه های کم آبی بدن ، تشنگی بیش از حد، خشکی دهان، ادرار کم یا فقدان ادرار، ضعف شدید، سرگیجه

• علائم عصبی مثل تاری دید، ضعف عضلانی و احساس سوزش یا مورمور شدن در بازوها 

 

علایم  و علل مسمومیت های غذایی

علل ایجاد مسمومیت های غذایی

آلودگی مواد غذایی می تواند در هر مرحله از فرایند تولید رخ دهد: کشت، برداشت، پروسس، ذخیره سازی، حمل و نقل و یا آماده سازی. آلودگی متقاطع( انتقال میکروارگانیسم های مضر از یک سطح به سطوح دیگر) در اغلب موارد، علت ایجاد این بیماری است. این مساله بویژه برای غذاهای خام و یا آماده طبخ، مانند سالاد یا سایر محصولات، بسیار مشکل زا محسوب میگردد. از آنجایی که این غذاها پخته نشده اند، میکروارگانیزم های مضر قبل از تناول غذا نابود نشده و لذا می توانند باعث مسمومیت غذایی شوند. از عوامل باکتری،ویروسی یا انگلی که باعث مسمومیت های غذایی میشوند میتوان به کمپیلوباکترها،سالمونلا، کلستریدیوم ها، ای.کولی،شیگلا، لیستریا ،روتا ویروس ها و ژیاردیا اشاره نمود.

عوامل خطرزا

بیمار شدن و درجه و شدت آن متعاقب خوردن یک غذای آلوده، به نوع میکروارگانیسم عفونی، میزان قرار گرفتن در معرض میکروارگانیسم مذکور، سن و سلامتی افراد بستگی دارد. گروههای پر خطر شامل موارد زیر میباشند:

سالمندان- همانطور که سن شما بیشتر میشود، سیستم ایمنی بدن شما ممکن است مشابه با زمانی که شما جوانتر بوده اید به سرعت و به طور موثر به ارگانیسم های عفونی پاسخ ندهد.

زنان حامله- در طول بارداری تغییرات متابولیسم و گردش خون ممکن است خطر مسمومیت غذایی را افزایش دهد. واکنش شما ممکن است در دوران بارداری شدیدتر باشد. کودک شما نیز به ندرت ممکن است بیمار شود.

نوزادان و کودکان- سیستم ایمنی بدن آنها به طور کامل توسعه نیافته است.

افراد مبتلا به بیماری مزمن- داشتن یک بیماری مزمن مانند دیابت، بیماری های کبدی و یا ایدز و یا انجام شیمی درمانی یا پرتودرمانی برای سرطان، پاسخ ایمنی بدن شما را کاهش می دهد.

 

علایم  و علل مسمومیت های غذایی

درمان آلرژی گندم

درمان اجتناب از پروتئین گندم بهترین درمان برای عارضه آلرژی گندم است. از آنجایی که پروتئین گندم در بسیاری از غذاهای آماده وجود دارد، لذا برچسب های محصولات غذایی را قبل از خرید یا مصرف با دقت مطالعه کنید.

داروها

• داروهای آنتی هیستامین. استفاده از این دسته از داروها، ممکن است که نشانه ها و علائم آلرژی های گندم در موارد آلرژی های خفیف را کاهش دهند. این داروها را می توان پس از قرار گرفتن در معرض گندم، برای کنترل واکنش های ایجاد شده و همچنین کمک به تسکین عوارض ناراحت کننده آلرژی استفاده کرد. از دکترتان در مورد این نوع دارو ها و یا سایر داروهای آلرژی که بدون نیاز به نسخه پزشک از داروخانه ها قابل ابتیاع است، سوال نمایید.

 

درمان آلرژی گندم

• اپی نفرین. این دارو برای درمان اورژانسی در موارد بروز آنافیلاکسی کاربرد دارد. اگر شما در معرض خطر بروز واکنش های شدید به گندم هستید، ممکن است که نیاز به حمل دو دز سرنگ قلمی تزریق اتوماتیک داروی اپینفرین در همه ایام سال داشته باشید. استفاده از سرنگ دوم صرفا برای افرادی که در معرض خطر بسیار بالایی از بروز آنافیلاکسی هستند، و در صورتی که علائم شوک آنافیلاکسی قبل ازرسیدن عوامل اورژانس ظاهر شوند، توصیه می گردد.

مراقبت های اورژانسی

انجام مراقبت های پزشکی اورژانسی برای هر کسی که واکنش آنافیلاکتیک به گندم را نشان داده است و حتی داروی اپی نفرین را تزریق کرده است، ضروریست. در اسرع وقت با شماره تلفن مرکز فوریت های پزشکی تماس بگیرید.

درمان های بالقوه آینده

دانشمندان در حال کار و تحقیق بر روی چند نوع روش های ایمنوتراپی برای درمان آلرژی های غذایی هستند. در روش ایمونوتراپی شما را ابتدا در معرض مقادیر کمی از مواد آلرژیک قرار می دهند و سپس بتدریج مقادیر آنها را افزایش می دهند.در این نوع روش درمانی امیدواری پزشکان بر این است که بدن شما حساسیتش نسبت به ماده آلرژن را از دست بدهد، و در نتیجه شما نشانه های کمتری داشته باشید و یا اینکه اصلا هیچ علامتی را نشان ندهید. چندين کارآزمايي باليني کوچک از روش ایمنوتراپی براي آلرژي گندم بر روی دهان انجام شده است که نشان دهنده کاهش علايم آلرژي بوده اند.ولی با این حال به انجام تحقیقات بیشتری نیاز است.

 

درمان آلرژی گندم

درمان آلرژی گندم